Türkiye Cumhuriyeti Resmî Gazete’nin 3 Aralık 1928 tarihli 1056. sayısında, Zonguldak bağlantılı bir cinayet dosyasına ilişkin dikkat çekici bir karar yer aldı. 453 numaralı kararla, Devrek’in Yakacık köyünden Kadıoğullarından korucu Ahmet oğlu Ahmet hakkında Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesince verilen idam hükmünün infazı TBMM tarafından uygun bulundu.
Yaklaşık 98 yıllık belgedeki anlatıma göre Ahmet, Safranbolu’nun Moruk köyünden Emin oğlu Ahmet’in yolda önüne çıktı. Üzerindeki parayı aldıktan sonra, işlediği suçun ortaya çıkmasını ve ceza almasını önlemek amacıyla mağduru öldürdü.
Yargılama Zonguldak Ağır Ceza Mahkemesinde yapıldı. Mahkemenin verdiği idam cezasının değiştirilmesini veya hafifletilmesini gerektiren bir neden bulunmadığına karar verildi.
Dosya, dönemin anayasal düzeni gereğince Türkiye Büyük Millet Meclisine taşındı. 1924 tarihli Teşkilât-ı Esasiye Kanunu’nun 26. maddesi, mahkemelerce kesinleştirilen idam hükümlerinin infazına ilişkin yetkiyi TBMM’ye veriyordu. Ahmet hakkındaki hükmün uygulanması, Meclis Genel Kurulunun 24 Kasım 1928 tarihli 7’nci birleşiminin birinci oturumunda kararlaştırıldı.
İlk idam kararı değildi:
Belgenin yeni Türk harfleriyle basılmış olması, bunun Cumhuriyet tarihinin ilk idam kararı olduğu izlenimini oluşturuyor. Ancak TBMM kayıtları bu ihtimali doğrulamıyor.
Resmî Gazete, Latin esaslı yeni Türk alfabesiyle ilk kez 1 Aralık 1928 tarihli 1054. sayıda yayımlandı. Zonguldak bağlantılı karar ise Latin harfli yayının üçüncü günü olan 3 Aralık’ta çıktı.
Üstelik 2 Aralık 1928 tarihli 1055. sayıda, Adana’nın Karaköse köyünden Hacı Kadiroğlu Süleyman hakkındaki idam kararı yayımlanmıştı. Zonguldak kararının bulunduğu 3 Aralık tarihli sayıda da ondan önce Kırşehir, Niksar ve Gediz bağlantılı idam hükümleri yer aldı. Bu nedenle belge, ne Cumhuriyet tarihinin ne de Latin harfli Resmî Gazete’nin ilk idam kararıdır. Bununla birlikte yeni harflerle yayımlanan ilk Resmî Gazete sayılarındaki en eski Zonguldak bağlantılı ceza dosyalarından biri.
Karar, idam hükmünün uygulanmasının TBMM tarafından onaylandığını kesin biçimde gösteriyor. Ancak belgede infazın hangi tarihte ve nerede gerçekleştirildiğine ilişkin bilgi bulunmuyor.
