Yargıtay 7. Ceza Dairesi, kendisine ulaştırılan tebligat evrakını ilgili kişiye götürmediği iddiasıyla cezalandırılan bir köy muhtarının dosyasını inceleyerek emsal niteliğinde bir karara imza attı. Yüksek Mahkeme, 7201 sayılı Tebligat Kanunu çerçevesinde muhtarların sorumluluk sınırlarını netleştirerek, evrakın muhafazası ile bizzat teslim edilmesi arasındaki farka dikkat çekti.
Daire, 2 Mayıs 2023 tarihinde verdiği ve 2021/14847 Esas ile 2023/4039 Karar sayılı ilamında, mevzuatta muhtarı tebligatı alıp kişinin ikametgahına kadar götürmeye mecbur kılan açık bir hüküm bulunmadığını vurguladı. Kararda, muhtarın temel yükümlülüğünün kendisine bırakılan evrakı korumak ve saklamak olduğu, ancak bu evrakı şahsen ilgiliye ulaştırma görevinin kanunen tanımlanmadığı ifade edildi.
Bu hukuki değerlendirme ışığında Yargıtay, sadece tebligatın ilgilisine götürülmemiş olması gerekçesiyle muhtarın cezalandırılmasının hukuken dayanaksız olduğunu belirtti. Mahkeme, yerel mahkemenin verdiği mahkûmiyet hükmünü usul ve esas yönlerinden hatalı bularak bozdu.
Tebligatın hukuki geçerliliği ayrı konu
Yargıtay'ın bu kararı, muhtara bırakılan tebligat işlemlerinin hukuki sonuçlarını tamamen ortadan kaldırmıyor. Kararda, tebliğin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı, tebliğ tarihinin tespiti ve buna bağlı olarak doğan hak düşürücü sürelerin başlangıcı gibi hususların somut olayın özelliklerine ve ilgili mevzuat hükümlerine göre ayrıca değerlendirilmesi gerektiğinin altı çizildi.
