Bazı insanların hayatımızdaki yerini yıllar geçse de unutmayız.
Bir öğretmenin söylediği birkaç kelime, gösterdiği sabır ya da verdiği cesaret, bazen insanın bütün hayatına eşlik eder.
Çocukluk yıllarını düşündüğümüzde pek çok ayrıntı silinir hafızamızdan. Ama ilk öğretmenimizin yüzü, ses tonu, sınıfta söylediği bir söz kolay kolay unutulmaz.
Çünkü öğretmenlik, ders kitabındaki bilgileri öğrenciye aktarmaktan çok daha fazlasıdır.
Bir çocuğun kendisine inanmasını sağlamak, yapamadığı bir şeyi yeniden denemesi için ona cesaret vermek, bazen kimsenin fark etmediği bir yeteneği görmek...
Bunların her biri öğretmenliğin görünmeyen emeğidir.
24 Kasım Öğretmenler Günü yaklaşırken ülkenin dört bir yanında kutlama hazırlıkları yapılıyor. Öğrenciler öğretmenlerine teşekkür edecek, çeşitli programlar düzenlenecek, emekli öğretmenler hatırlanacak.
Güzel şeyler bunlar.
Fakat öğretmenlerin yalnızca bir gün hatırlanması, mesleğin taşıdığı sorumluluğu anlatmaya yetmiyor.
Bugün eğitim dünyasında çözüm bekleyen sorunlar var.
Atama bekleyen öğretmenler, ücretli öğretmenlik yapanlar, özel okullarda farklı çalışma koşullarıyla karşılaşan eğitimciler...
Hepsinin ortak noktası aynı: Öğretmek.
Oysa bir öğretmenin geleceğini düşünürken geçim kaygısıyla karşı karşıya kalması, mesleğini güvence içinde sürdürememesi üzerinde durulması gereken meseleler.
Öğretmene verilen değerin en somut karşılığı, çalışma koşullarında ve toplum içindeki saygınlığında görülmeli.
Bir başka sorumluluk da ailelere düşüyor.
Çocuklarımızın eğitimini yalnızca okula bırakamayız. Öğretmenle kurduğumuz ilişkinin merkezinde karşılıklı saygı olmalı. Çocuğun yanında öğretmenini değersizleştiren bir yaklaşımın, eğitimden beklediğimiz sonuçlarla bağdaşması mümkün değil.
Unutmamak gerekir ki bugün hepimizin sahip olduğu bilgi birikiminde bir öğretmenin emeği var.
Doktorun, mühendisin, gazetecinin, işçinin, yöneticinin hayatında mutlaka bir öğretmen bulunuyor.
Kimi bize okumayı öğretti, kimi düşünmeyi. Kimisi de zorlandığımız bir dönemde pes etmememiz gerektiğini hatırlattı.
24 Kasım vesilesiyle başta Başöğretmen Gazi Mustafa Kemal Atatürk olmak üzere, hayatını kaybeden ve görevleri başında yaşamını yitiren öğretmenlerimizi saygıyla anıyorum.
Görevini sürdüren, emekli olan ve bir sınıfa kavuşmayı bekleyen bütün öğretmenlerimizin Öğretmenler Günü'nü kutluyorum.
Bir öğretmenin öğrencisinin hayatında bıraktığı iz, çoğu zaman yıllar sonra anlaşılır.
İyi ki o izleri bırakan öğretmenlerimiz var.
